در باب احوالات تکه خاکی بر پشت نهنگ
والا تاجایی که ما میبینیم ماهی یکی دوبار قطارای سیدنی یا مرخصی اند یا اعتصابند یا فقشنصخقن (همون trackwork وقتی نویسنده یادش میره keyboard رو عوض کنه
) یا از خونه کار می کنند(!) و ملت رو جابجا نمی کنند، اتوبوسا هم وضعیتشون بهتر نیست. اونوقت کوآلاهای مظلوم باید پیاده برند اینور و اونور یا چون مسیر دوره و خطا تعطیله بشینند تو خونه و حرص بخورند که دوستشون بچه دار شده و نتونستند برند دیدنش. تازه مدیر ساختمونشون دزد از آب در بیاد و درجه آب استخر و spa رو کم کنه که از شارژ ساختمون بالا بکشه و تنی هم به آب نتونند ببرند و دلشون بگیره. به قول سامیم (همون کوآلای دلگیر یواش) ، تو تهران اگه یه روز که سهله یه ساعت قطارا اینکار رو بکنند ملت تن هفت جد مملکت رو تو قبر می لرزونند از فحش و فضیحت(تاحالا این کلمه رو ننوشته بودم نمی دونم دیکته اش درسته یا نه) ...
درضمن اوضاع اجاره خونه وحشتناک شده و برای هرکدوم حدود 50 نفر صف وایسادن!!!
من حدس می زنم پای بساز بفروشای ایرانی به اونجا باز شده باشه ...
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 12:28 توسط
|